Dag 5

 

Goirle – Hasselt – Luik – Malmedy – Trier
11:45 uur 18:15 uur
410 km

Het definitieve moment is aangebroken, en het valt zwaarder dan verwacht. Zelf was ik het liefst meteen weggereden, maar de familie wil me niet zonder slag of stoot laten gaan. Nu het allemaal definitief is lijkt het net of ze zich nu pas realiseren waar ik aan begin. Met de toenemende spanning en het Midden-Oosten en grote problemen in Midden- en Zuidelijk Afrika is het natuurlijk ook niet eenvoudig.

Het kaalscheren van mijn hoofd is een komische aangelegenheid. Praktische en financiële redenen zijn daar de oorzaak van. Het resultaat is een koud en aerodynamisch hoofd. Het weer maakt er niet warmer op. Voor het eerst deze week is het bewolkt en komt er wat regen naar beneden. Dat maakt mijn definitief vertrek nog dramatischer. Het duurt tot aan de belgische grens totdat de stemming wat beter wordt.

België heeft altijd min of meer in mijn achtertuin gelegen en veel van de wegen zijn me bekend. Samen met Honey II vind ik al gauw het ritme en alles verloopt prima. Toch worden we bij Luik even op het verkeerde been gezet wanneer we een weg inslaan richting Maastricht. Daar valt echter weinig te beleven, zeker nu ze daar volop bezig zijn met het opruimen van de carnavalsspullen. Daarom draaien we maar snel om en nemen we, om de verloren tijd in te halen, de snelweg die rondom de stad loopt. Dat resulteert wel in een onvrijwillige kiek wanneer ik, wat harder dan toegestaan, een tunnel uitkom. Ik kan het leiden; net als alle andere motoren ontbreekt het Honey II aan een kenteken aan de voorzijde!